2.

W 1970 z jego inicjatywy utworzona została w Braniewie szkoła budowlana o nazwie Szkoła Rzemiosł Budowlanych (współcześnie Zespół Szkół Budowlanych). Jej wykonawcą, a następnie przez wiele lat gospodarzem było zarządzane przez niego Przedsiębiorstwo Budownictwa TerenowegoEdmund Żurek Niebezpieczne sygnały, Miesięcznik Literatura, nr 2 (10 stycznia) 1980, s. 2–3.

Był niezwykle pracowity, pracował po 15 godzin na dobę lub dłużej, przedkładając zakład nad życie rodzinne. Wszystkie troski związane z wychowaniem dzieci spoczywały na barkach żony Kazimiery. Prowadził przy tym bardzo skromne życie: przez dziesięć lat potrafił chodzić w jednym płaszczu, nie zmieniał mebli, a oszczędności przeznaczał na edukację dzieci. Przy tym pracownikom w pracy starał się zapewnić dobre wynagrodzenie oraz premie. Angażował się również w działalność samorządową, był radnym szczebla powiatowego i wojewódzkiego z ramienia Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Otrzymał wiele odznaczeń, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Złotą Odznakę Honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur”, Odznakę honorową „Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych”Dobra przyszłość, Gazeta Olsztyńska, 21 listopada 1973, s.