Epidemiologia Patogen Rhabdocline laricis zimuje w porażonych, opadłych na ziemię igłach. Wiosną tworzy bezpłciowe zarodniki (konidia), które rozsiewane przez wiatr poprzez aparaty szparkowe wnikają do młodych igieł modrzewia. Wewnątrz nich rozwija się grzybnia patogenu, która następnie przez aparaty szparkowe wypuszcza na zewnątrz igieł konidiofory. Wytwarzają one jednokomórkowe konidia w ilości do ponad 300 000 sztuk na jednej igle.
Ochrona Profilaktyka polega na zakładaniu szkółek modrzewia z dala od drzewostanów modrzewiowych, wygrabianiu i paleniu opadłych na ziemię igieł modrzewia, siewie nasion do gleby niezbyt wilgotnej i niezacienionej. Można też uniknąć choroby poprzez produkcję sadzonek jednorocznych. Sadzonki takie udaje się wyhodować w szklarniach na wapnowanym podłożu torfowym. Chemicznie zwalcza się chorobę poprzez opryskiwanie Cynkotoksem, Cynkomiedzianem lub Miedzianem. Opryskiwanie zaczyna się od okresu pękania pąków, potem wykonuje się 2–3 zabiegi co 10–14 dni, a następnie co 2–3 tygodnie do początku sierpnia. Po opadnięciu liści opryskuje się bezlistne pędy i glebę z opadłym igliwiem.
Zobacz też górnoreglowa osutka modrzewia dolnoreglowa osutka modrzewia
Przypisy
Kategoria:Choroby drzew i krzewów leśnych Kategoria:Grzybowe choroby roślin