W 1473 Mikołaj Godurowski daje Mikołajowi z Zalesia i jego krewnemu Jakubowi część Godurowa, a w zamian otrzymał połowę Zalesia. W 1485 Wojciech Godurowski sprzedał swoją część w Godurowie liczacą 1,5 łana Janowi Łaszczyńskiemu za 40 grzywien. W 1493 Maciej Gościejewski z Godurowa zakupił od Jakuba Zaleskiego część Godurowa za 70 grzywien, a w zamian dał Jakubowi część Zalesia. Później po swej matce część tę odziedziczyła Jadwiga żona Macieja. W 1494 Piotr Godurowski wraz z siostrami Zofią Botasszewą, Katarzyną Marciszewą z Dolska, Dorotą, Jadwigą oraz Anną z Pogorzeli, a także Wojciech Godurowski z siostrą Beatą żoną Macieja z Mszczyczyna otrzymali na mocy prawa bliższości spadek w Brześnicy po wuju Michale Brześnickim. W 1498 Jadwiga Godurowska żona Mikołaja Malińskiego wysyła ze swych części po ojcu i matce w Godurowie swego sługę na wyprawę turecką w czasie wojny polsko-tureckiej.
W 1510 wieś była opuszczona, a odnotowano w niej 16 łanów z czego 11 należało do Mikołaja, a 5 do Marcina Godurowskich. W 1560 Maciej Godurowski zawarł ugodę ze swoją synową Anną Moraczewską wdową po Jakubie Godurowskim w sprawie oprawy wdowiej w Godurowie i w Dąbrówce przeznaczonej dla niej oraz dla jej dzieci, wnuków Macieja. W skład tej oprawy wchodziły m.in.