Ekspedycyjny charakter oddziału znalazł silne odzwierciedlenie w 1943, kiedy to oddział „Sępa” wykonywał przede wszystkim akcje o charakterze porządkowo-wychowawczym oraz egzekwujące wyroki i orzeczenia karne wydane przez Okręgowy Cywilny Sąd Specjalny w Krakowie lub obwodowe Komisje Sądzące wobec osób jawnie współpracujących z okupantem. Według raportu „Zawojny” do 20 października 1943 zlikwidowano oraz wychłostano publicznie między innymi kilku sołtysów za „szykanowanie ludności polskiej i za gorliwe ściąganie kontyngentów oraz łapanie ludzi do Niemiec”. Akcje te były „poważną ochroną społeczeństwa przed konfidenctwem i donosicielstwem, przed jednostkami zdemoralizowanym i żerującymi na ludzkiej krzywdzie”, jednak w oczach ogółu społeczeństwa mogły się jawić jako partyzancka samowola.

Podczas wojny oddział „Sępa", którego przeciętny stan osobowy wynosił finalnie 42–60 ludzi, przeprowadzał także akcje zbrojne na terenie powiatów gorlickiego, sądeckiego, limanowskiego oraz tarnowskiego. Ostatecznie przypisuje się mu ponad 60 akcji (w tym 20 walk i zasadzek). W końcowym okresie działań w oddziale przebywało 11 żołnierzy Armii Czerwonej, zbiegłych z obozów jenieckich.