Przekłucia szczególnie narażone Za szczególnie podatne na migrację i odrzucenie uznaje się przekłucia powierzchniowe oraz przekłucia wykonywane w płaskich okolicach ciała, gdzie biżuteria przechodzi przez stosunkowo niewielką ilość tkanki. W piśmiennictwie medycznym zwracano także uwagę, że płytkie przekłucia pępka często migrują ku powierzchni skóry; ryzyko to bywa łączone z noszeniem ciężkiej i cienkiej biżuterii, z tarciem oraz ze zwiększeniem obwodu brzucha, na przykład w późnej ciąży.
Objawy i następstwa W materiałach branżowych dotyczących piercingu jako objawy migracji opisuje się stopniowe ścieńczanie tkanki między otworami przekłucia, zmianę kąta lub przebiegu kanału, przesuwanie się biżuterii ku powierzchni skóry oraz jej prześwitywanie przez tkanki. Wymienia się również miejscowe zaczerwienienie, objawy zapalenia, stwardnienie i łuszczenie się skóry oraz wrażenie, że przekłucie staje się coraz płytsze. W materiałach branżowych jako możliwe pozostałości po migracji i odrzuceniu opisuje się ślad bliznowaty, przebarwienie albo rozszczepioną bliznę.