Pierwszą grupę dziewięciu pocisków rozmieszczono w bazie lotniczej , na , w departamencie Vaucluse; została ona oficjalnie zainaugurowana w maju 1980. Do końca 1982 gotowość osiągnęły obie grupy dziewięciu silosów. Wyprodukowano około 40 pocisków S3 oraz dalszych 13 egzemplarzy testowych.
Pierwotnie planowano, że S3 zostanie około 2005 roku zastąpiony lądową wersją pocisku M5, projektowanego wówczas pocisku dla okrętów podwodnych. Ponieważ program M5 opóźnił się, a ostatecznie został anulowany na rzecz M51, w 1994 roku zdecydowano, że następcą ma być lądowa wersja pocisku . Osiemnaście silosów dla pocisków S3D wyłączono we wrześniu 1996 roku, a w ciągu dwóch lat – po wydatkowaniu 77,5 mln dolarów amerykańskich – silosy i związane z nimi obiekty zostały całkowicie zdemontowane. Nie zostały one zastąpione.
Przypisy
Kategoria:Francuska broń jądrowa Kategoria:Francuska broń rakietowa Kategoria:Pociski balistyczne pośredniego zasięgu Kategoria:Pociski balistyczne okresu zimnej wojny