Mikołaj Tapper (ur. 6 października 1913 w Warszawie, zm. 17 sierpnia 1945 w Wilnie) – polski duchowny rzymskokatolicki, kapelan AK (ps. Żaba), uczestnik Akcji „Burza”.

Życiorys Mikołaj Tapper był synem Piotra Tappera (żołnierza I Litewsko-Białoruskiego Batalionu Etapowego) i Janiny Ślesickiej. Został ochrzczony w cerkwi prawosławnej, ale matka wychowywała go w wierze katolickiej. Miał czworo młodszego rodzeństwa: Jerzego, Janinę, Marię i Michała. W młodości kilkukrotnie zmieniał miejsce zamieszkania, do czasu aż w 1926 roku zamieszkał w Wilejce.

W 1932 roku po ukończeniu gimnazjum w Wilejce wstąpił do Archidiecezjalnego Seminarium Duchownego w Wilnie. Jednocześnie studiował na wydziale teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego, który ukończył w 1938 roku.

11 czerwca 1938 roku otrzymał święcenia prezbiteratu z rąk abp. Romualda Jałbrzykowskiego. Jako wikariusz pełnił posługę w Prozorokach, Wilnie i Mejszagole.

Od 1941 roku pełnił funkcję kapelana 3 kompanii 5 batalionu 77 Pułku Piechoty Armii Krajowej należącego do Zgrupowania Północ. 7 lipca 1944 roku brał udział w Akcji „Burza” przeciwko wojskom niemieckim. Mikołaj Tapper utrzymywał osobiste kontakty z dowódcą Zgrupowania Północ porucznikiem Janem Borysewiczem (ps. Krysia).