Agnieszka Piotrkowczyk (zm. 1638) – najwcześniej datowana polska malarka; jej dzieło Msza żałobna o tematyce sakralnej znajduje się w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Życiorys Pochodziła ze znanej, mieszczańskiej rodziny. Dokładna data jej urodzenia nie jest znana. Była córką drukarza królewskiego, księgarza Andrzeja Byczka zwanego Piotrkowczykiem i Jadwigi Prężynówny, córki innego drukarza Piotra Prężyny. Małżeństwo dochowało się pięcioro potomków: Piotra, Jana, Andrzeja, Jadwigi, Agnieszki. Jadwiga starsza siostra Agnieszki wstąpiła do zakonu, a spośród trzech braci jeden z nich, Andrzej objął ojcowskie przedsiębiorstwo drukarskie. Agnieszka Piotrkowczyk wyszła za mąż za weneckiego malarza Tomasza Dolabellę, nadwornego malarza króla Zygmunta III Wazy. Małżeństwo zawarto w 1606 r. Para mieszkała w Krakowie. Przypuszczalnie Agnieszka mogła mieć w dniu ślubu 18 lat. Malarkami były także córki Agnieszki Piotrkowczyk i Tomasza Dolabelli, które tworzyły obrazy dla klasztoru Dominikanów w Krakowie. Współcześnie te dzieła nie zachowały sięMieczysław Skrudlik, Dolabella, jego życie i dzieła, „Rocznik Krakowski”, t. 16: 1914, s. 100–104,136.Władysław Tomkiewicz, Dolabella Tommaso, [w:] Słownik artystów polskich, Wrocław 1975, t. 2, s.