Było także 6 zagrodników bez roli, 9 komorników, owczarz wypasający 20 owiec, wiatrak oraz młyn doroczny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Zabytki Kościół z 1782 r. późnobarokowy, został ufundowany przez Stanisława Krzyckiego. W przyziemiu wieży znajduje się portal, a nad nim tablica z piaskowca z napisem fundacyjnym i herbami Kotwiczów-Krzyckich i Pomian-Nieżychowskich. W drzwiach do zakrystii oraz kruchty okładziny zamków i uchwyty rokokowe pochodzące z ok. 1782 r. Na ołtarzu głównym zawieszony jest obraz Chrystusa na Krzyżu z początku XIX w., a na bocznych Matka Boska Różańcowa ze św. Dominikiem i Świętą Rodziną. Ambona, ławki i chrzcielnica pochodzą z końca XVIII w., a kilka obrazów i rzeźb z XVIII w. Są też dwa epitafia piaskowcowe, inskrypcyjne. Przed plebanią stoi barokowa rzeźba św. Jana Neponucena z końca XVIII w.
Przy kościele rosła drobnolistna lipa o obwodzie ponad 450 cm, wycięta w latach 80. XX wieku.
Przypisy
Bibliografia
Bogdan Zgodziński, "Województwo leszczyńskie". Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu.; Poznań: Państ. Wydaw. Naukowe. Oddział, 1989, ;
Linki zewnętrzne Gołanice w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Gołanice