Tuanlian () – lokalne milicje chłopskie funkcjonujące w Chinach w okresie cesarstwa, szczególnie rozpowszechnione w czasach dynastii Qing. Były to oddziały samoobrony organizowane na poziomie wsi lub powiatów, mające na celu ochronę ludności przed bandytyzmem, rebeliami oraz skutkami osłabienia władzy centralnej.

Charakterystyka Tuanlian składały się głównie z miejscowej ludności cywilnej, przede wszystkim chłopów, którzy byli mobilizowani i szkoleni przez lokalnych urzędników lub wpływowych właścicieli ziemskich. Formacje te miały charakter półoficjalny – nie należały bezpośrednio do armii cesarskiej, lecz działały za zgodą władz i często były przez nie wspierane organizacyjnie lub finansowo. Członkowie tuanlian byli zazwyczaj słabo uzbrojeni i nieposiadający profesjonalnego wyszkolenia wojskowego. Ich głównym zadaniem była obrona lokalnych społeczności, ochrona plonów, konwojowanie transportów oraz utrzymywanie porządku w regionach dotkniętych niepokojami społecznymi. Lokalni właściciele ziemscy, którzy je kontrolowali, często wykorzystywali je do załatwiania lokalnych porachunków lub pilnowania ich własnych majątków. Dość często gangi przemytników i bandytów maskowały się, mianując się tuanlian.