Z XIV wieku pochodzi zapis transakcji dokonanej przez Piotra, dziedzica Gorzyczan, który w roku 1366 sprzedaje łąkę we wsi Szewce opatowi koprzywnickiemu za 8 grzywien. Wymieniona jest także wieś w dokumencie. z 1362 r. (Kodeks małopolski, T. I s.312 i III, s.198)
Za czasów Długosza (Liber beneficiorum II,380) Gorzyczany należały do Alberta Strachoty Gorzyckiego herbu Starykoń i Mikołaja Chroberskiego herbu Topór.
Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z 1827 roku było tu 37 domów i 220 mieszkańców. W roku 1881 wieś liczyła 52 domy i 400 mieszkańców.
Folwark Gorzyczany z attynencyą Chrapy i wsiami: Gorzyczany i Koćmierzów został nabyty w roku 1874 za kwotę 39000 rubli srebrnych. Rozległość dominialna dóbr wynosiła 643 mórg,
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gorzyczany, po jej zniesieniu w gromadzie Samborzec.
Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Gorzyczan