W 1477 Stanisław Skrzydlewski zapisał żonie Małgorzacie po 100 grzywien posagu oraz wiana na czwartych częściach Gorzynia, młyna oraz jezior i na 3 łanach, które sam uprawiał w Skrzydlewie. W 1485 sprzedał on Andrzejowi Koźla Gorzyckiemu (z Gorzycka koło Międzychodu) wpierw dwa łany osiadłe w Gorzyniu za 24 grzywny z zastrzeżeniem prawa wykupu, a następnie czwartą część Gorzynia za 190 grzywien.
Wieś odnotowana została w rejestrach podatkowych. W 1499 Gorzyń wymieniony został w wykazach zaległości podatkowych. W 1508 wieś zapłaciła wiardunki wojenne z 9 łanów, młyna o jednym kole wodnym. W 1563 miał miejsce pobór z 5 łanów, młyna korzecznika (czyli zasilanego nurtem rzeki) o jednym kole, karczmy dorocznej. W 1564 pobrano dziesięcinę z 8 łanów w Gorzyniu. W 1577 płatnikiem poboru ze wsi był Wojciech Gorzyński. W 1580 odbył się pobór podatkowy z części Jana Gorzyńskiego z 3 półłanków, 4 zagrodników, 2 komorników, a z części wdowy Gorzyńskiej od 4 półłanków, 2 zagrodników, komornika, od 45 owiec, jednego pasterza, dwóch kwart roli, młyna o jednym kole.