Po II wojnie światowej służył w 2. Korpusie Polskim we Włoszech, gdzie studiował Uniwersytecie w Rzymie (1945–1946). Od 1946 studiował na Polish University College na Uniwersytecie Londyńskim, gdzie w roku 1949 otrzymał stopień inżyniera. Następnie studiował Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley (1954–1956), gdzie obronił doktorat. W 1984 został profesorem Uniwersytetu Kalifornijskiego. Jest autorem prac z zakresu mechaniki budowli, teorii płyt, teorii łupin i estetyki konstrukcji.
Pracował jako inżynier konstrukcji budowlanych i inżynier projektu w przedsiębiorstwach w Londynie (1950–1952), Toronto i Montrealu (1953–1956) oraz w San Francisco (1956–1957). Od 1958 kierował własnym biurem projektowym w Kalifornii, początkowo w San Francisco, a następnie Oakland.
W 1960 został członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Łupin i Budowli Przestrzennych (International Association for Shell and Spatial Structures), którego w latach 1991–2000 przez trzy kadencje był prezesem. Jest długoletnim członkiem Wspólnego Komitetu Amerykańskiego Instytutu ds. Betonu i Amerykańskiego Towarzystwa Inżynierów Budowlanych (Joint Committee of the American Concrete Institute and the American Society of Civil Engineers) ds. Projektowania i Realizacji Powłok Betonowych, któremu przewodniczył w latach 1978–1982.