Oddziały szturmowe odegrały kluczową rolę w niemieckich ofensywach końcowego okresu wojny, zwłaszcza w ofensywie wiosennej 1918 roku, kiedy zastosowanie nowych taktyk umożliwiło szybkie przełamanie części pozycji alianckich i wzięcie tysięcy jeńców. Mimo początkowych sukcesów, działania te nie doprowadziły do ostatecznego zwycięstwa, ponieważ Niemcom brakowało rezerw i środków logistycznych potrzebnych do skonsolidowania zdobytych pozycji.
Dziedzictwo Stoßtruppen miało istotny wpływ na rozwój nowoczesnej taktyki piechoty. Metody walki oparte na małych zespołach, koordynacji ognia i ruchu oraz elastycznym dowodzeniu stały się fundamentem późniejszych doktryn wojskowych wielu armii świata. W historiografii wojskowej oddziały te uznaje się za jeden z najważniejszych przykładów innowacji taktycznych, które powstały w odpowiedzi na wyzwania wojny pozycyjnej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie formacje wojskowe na frontach I wojny światowej Kategoria:Taktyka