systemy fizyki obiektów, symulację tłumu, rozprzestrzenianie się ognia lub wody czy sztuczną inteligencję postaci.
Gracz otrzymuje zestaw podstawowych narzędzi, takich jak system rzemiosła czy możliwość manipulowania obiektami, które pozwalają mu realizować własne pomysły, również te nieprzewidziane przez twórców. Istotną cechą gier typu sandbox jest możliwość modyfikowania świata gry poprzez budowanie konstrukcji lub niszczenie elementów otoczenia. Taka ingerencja w strukturę gry sprawia, że gracz przestaje być tylko obserwatorem, a staje się aktywnym współtwórcą wirtualnej rzeczywistości.
Sandbox a otwarty świat Połączenie obu modeli rozgrywki, gdzie nieograniczona przestrzeń w otwartym świecie łączy się z możliwością transformacji otoczenia i systemów, reprezentują tytuły takie jak Minecraft, No Man’s Sky czy Terraria. Jednak gra może posiadać otwarty świat, nie będąc sandboksem, i odwrotnie. Przykładem otwartego świata bez sandboksu są gry takie jak Grand Theft Auto V, Wiedźmin 3: Dziki Gon, Assassin’s Creed Origins. Oferują one ogromną przestrzeń, lecz interakcja z nią jest ograniczona do z góry zdefiniowanych czynności (walka, rozmowa, misje).