W 1338 roku wieś otrzymali od margrabiów Ostenowie z Drezdenka, chociaż prawnie teren należał do Polski. Jeszcze w XVII wieku Polska ponawiała roszczenia do tego obszaru. W 1641 roku rząd nowomarchijski donosił elektorowi, iż wedle twierdzeń kasztelana międzyrzeckiego, "wsie Goszczanowo, Trzebicz, Lubiatów należały się z dawien dawna do Korony Polskiej i że znowu za kilka lat do niej należeć będą".
W 1763 r. założono w Goszczanowie folwark, w 1774 r. odnotowano szkołę, a w 1809 r. osadzono królewskiego podleśnego na rewir Gościmski. Największy rozwój wsi miał miejsce na początku XX w., we wsi działał młyn i kuźnia, zbudowano linię kolejową ze Skwierzyny do Drezdenka. W czasie II wojny światowej istniał tu obóz jeniecki.
W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Goszczanowo, po jej zniesieniu w gromadzie Gościm. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Goszczanowo.
Zabytki dwór szachulcowy z końca XVIII w., obecnie dom nr 4 neogotycki kościół filialny pw. Świętego Jana Vianneya częściowo zachowana zabudowa z przełomu XIX i XX w.
Zobacz też Goszczanów
Przypisy
Bibliografia Bohdan Kucharski, Informator Turystyczno-Krajoznawczy Województwa Gorzowskiego, Gorzów Wielkopolski, Urząd Wojewódzki w Gorzowie Wielkopolskim, 1998, .
*