Tadeusz Kobylański (ur. 29 listopada 1899 w Stryju, zm. 14 stycznia 1924 w Wilnie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 29 listopada 1899 w Stryju, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii jako syn Michała (1876–1920), urzędnika pocztowego, i Eleonory Antoniny z Arkusiewiczów (1879–1947). Był starszym bratem Romana, urzędnika skarbowego.
15 lutego 1915 jako uczeń gimnazjum wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 4 pułku piechoty. 14 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej. Służył w niej do 19 marca 1918.
1 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny z Ukraińcami walczył w grupie ochotniczej Borysławia, a później grupie pułkownika Henryka Minkiewicza. 1 czerwca 1919 został przeniesiony do 1 pułku piechoty Legionów. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami. Awansował na stopień podchorążego. Wyróżnił się 28 września 1920 w bitwie pod Lidą.