Kult Kult związany z łaskami słynącym obrazem Pana Jezusa Ukrzyżowanego – Kobylańskiego trwa nieprzerwanie od ok. 1682 r. po przeniesieniu go z kaplicy dworskiej do kościoła. Ze względu na rozwijający się duży kult powołano specjalną komisję, celem zbadania dokumentów o uzdrowieniach i łaskach otrzymanych od Jezusa Ukrzyżowanego, dokumenty te zaginęły w czasie bezkrólewia po śmierci Jana III Sobieskiego. W 1728 r. ówczesny bp krakowski Konstanty Szaniawski (1720–1732) powołał nową komisję pod przewodnictwem ks. Wojciecha Smoniewskiego z Nowego Sącza. Po zapoznaniu się z dokumentami bp. Szaniawski listem pasterskim z 1728 roku ogłasza obraz Pana Jezusa w Kobylance za słynący łaskami, a kościół podniesiono do rangi sanktuarium. Spowodowało to napływ pielgrzymów m.in. z całej ówczesnej diecezji krakowskiej. W 1882 r. obchodzono uroczyście 200-tną rocznicę przeniesienia cudownego obrazu do kościoła. Obraz wówczas przeniesiono tymczasowo do kaplicy polowej, w uroczystościach trwających 3 dni zgromadziło się ok. 50 tys. wiernych. 300-lecie obecności obrazu odbyło się w 1982, wówczas odbyła się peregrynacja kopii obrazu Jezusa Kobylańskiego pośród rodzin w parafii, kolejna odbyła się m.in. w 2004. Część cudownych uzdrowień i wydarzeń za przyczyną Jezusa z Kobylanki jest zapisana w kronice parafialnej.