Hansa-Valentina Hubego w celu wzmocnienia struktury dowodzenia OB Süd (Oberbefehlshaber Süd) feldmarszałka Alberta Kesselringa.
Następnego dnia, w nocy 20 maja, podczas jednej z długich i wyczerpujących narad w kwaterze głównej Führera, Hitler jasno wyraził wątpliwości co do politycznej solidności rządu włoskiego i niebezpieczeństwa upadku sojusznika. Raport specjalnego wysłannika SS-Sonderführera Alexandra von Neuratha, który uwypuklił spadek morale włoskiej ludności i pro-brytyjskie nastroje panujące wśród klasy średniej i wojska, przekonał Hitlera o konieczności uważnego śledzenia sytuacji na Morzu Śródziemnym i rozpoczęcia precyzyjnego planowania operacji na wypadek kapitulacji Włoch w obliczu ataku aliantów lub obalenia Mussoliniego. Dalsze doniesienia o przemówieniu podsekretarza spraw zagranicznych Giuseppe Bastianiniego, informacje od ludzi Heinricha Himmlera we Włoszech, a także sama obecność na Sycylii gen. Mario Roatty, uważanego za postać niepewną i podejrzaną, wzmocniły podejrzenia Hitlera i jego współpracowników.