Hitler, głęboko zaniepokojony sytuacją na Bałkanach i pozostający w ostrym konflikcie z włoskimi przywódcami i samym Duce w sprawie porozumień o współpracy między wojskami włoskimi a Czetnikami, zdecydował się wysłać 1 Dywizję Pancerną na Peloponez, a także rozważał przeniesienie do Włoch trzech elitarnych dywizji pancernych Waffen-SS, rozmieszczonych na froncie wschodnim w ramach przygotowań do bitwy pod Kurskiem.
Co więcej, Mussolini, po początkowej odmowie, 17 czerwca za pośrednictwem Naczelnego Dowództwa zwrócił się z pilną prośbą o mobilne posiłki niemieckie (dwie dywizje pancerne) do stawienia czoła siłom alianckim. Po serii nowych konfliktów, spowodowanych zmianą stanowiska Duce i propozycją gen. Vittorio Ambrosio, szefa włoskiego Sztabu Generalnego, aby zrezygnować z dalszych posiłków niemieckich, a zamiast tego przenieść do Włoch wojska rozmieszczone na Bałkanach i we Francji, coraz groźniejsza sytuacja (Pantelleria padła niemal bez oporu 11 czerwca) skłoniła Hitlera do wysłania trzech kolejnych dywizji niemieckich.