We Francji kupowała także sprzęt fotograficzny, niedostępny wówczas dla wielu polskich fotografów.
Twórczość Karierę rozpoczęła pod koniec lat 60., w okresie intensywnego rozwoju polskiego kina autorskiego. Nie wybrała jednak zawodu operatora, lecz została fotosistką. Początkowo pracowała w tym zawodzie sporadycznie, wybierając konkretne projekty, m.in. film Janusza Morgensterna Dwa żebra Adama.
Jako jedna z pierwszych osób w Polsce korzystała z tzw. blimpu – urządzenia wyciszającego migawkę aparatu, umożliwiającego wykonywanie zdjęć podczas realizacji ujęć filmowych. Sprzęt z Los Angeles sprowadziła jej koleżanka z Paryża.
W uzyskaniu trwałej pozycji w branży pomogło jej dołączenie najpierw do Zespołu Realizatorów Filmowych „Kamera”, dzięki Józefowi Krakowskiemu, a następnie – w okresie przemian lat 70. – do Zespołu Filmowego „X”. W tym czasie rozpoczął się najważniejszy etap jej kariery: praca etatowej fotosistki Andrzeja Wajdy.
W okresie pierwszych współprac z Wajdą rozpoczęła również dokumentowanie zaplecza planu filmowego. Oprócz fotosów filmowych wykonywała tzw. werki, czyli fotografie powstające poza właściwym planem zdjęciowym. Robiła je z własnej inicjatywy, niezależnie od zleconych obowiązków.