Tadeusz Leon Sheybal (ur. 11 kwietnia 1890, zm. po 1945) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 11 kwietnia 1890. Do 4 lipca 1908 uczył się w c. k. Gimnazjum Wyższym w Brzeżanach, w którym zdał egzamin dojrzałości.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 3 pułk artylerii fortecznej. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów rezerwy artylerii fortecznej. Na stopień porucznika został awansowany ze starszeństwem z 1 lutego 1918.
18 marca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 1 lutego 1918, zaliczony do I Rezerwy armii oraz powołany do służby czynnej na czas wojny i przydzielony z dniem 9 grudnia 1918 do 1 pułku artylerii polowejDz. Rozk. Wojsk. Nr 37 z 3 kwietnia 1919, poz. 1175, 1184.. Od 1 maja do 7 czerwca 1919 był słuchaczem II Kursu adiutantów, a od czerwca do listopada tego roku słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie.