Zygmunt Keh (ur. 4 maja 1904, zm. 28 lipca 1970) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier mechanik, podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego (1955–1957) i Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego (1957–1968), prezes Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (1954–1957).

Życiorys Syn Natana (Antoniego). Wywodził się z rodziny żydowskiej, przy czym w 1936 wystąpił z żydowskiej gminy wyznaniowej w Katowicach. W latach 30. ławnik Sądu Pracy w Katowicach. Ukończył studia inżynierskie, specjalizując się w inżynierii maszyn i metali; w latach 1953–1957 przewodniczył Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. W 1950 uczestniczył w I Kongresie Nauki Polskiej w ramach Sekcji Budowy Maszyn i Technologii Mechanicznej.

Po wojnie zaangażowany w odbudowę polskiego przemysłu maszynowego, pod koniec lat 40. kierował Centralnym Zarządem Budowy Maszyn Ciężkich w Gliwicach. Członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1952 został dyrektorem generalnym Ministerstwa Przemysłu Maszynowego, następnie od 1955 do marca 1957 podsekretarz stanu tamże, a od marca 1957 do lutego 1968 podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego. W 1955 został również kierownikiem Komisji ds.