W badaniach nad europejskimi trasami tego typu zwraca się uwagę także na ich znaczenie gospodarcze i społeczne. W hiszpańskim studium ministerialnym z 2019 roku dotyczącym Caminos Naturales i Vías Verdes analizowano między innymi profil użytkowników, wykorzystanie turystyczne, utrzymanie, zatrudnienie, rozwój lokalny i dostępność; średnio 43,2% odwiedzających nocowało w okolicy, co wiązano z dodatkowymi wydatkami oraz wsparciem usług i miejsc pracy związanych z obsługą tras.
Szlaki pokolejowe na świecie Ameryka Północna Bermudy Działalność zakończyła się, gdy w 1948 roku upadł jedyny przewoźnik kolejowy istniejący na Bermudach. Część terenów po dawnych liniach kolejowych przekształcono na potrzeby ruchu samochodowego; w 1984 roku dawnej trasy zamieniono na utwardzony szlak pokolejowy przeznaczony dla pieszych i rowerzystów. Nasyp kolejowy przebiega przez całą długość wyspy i łączył Hamilton ze St. George’s oraz kilkoma miejscowościami, jednak kilka mostów pozostaje w stanie ruiny, przez co szlak nie zachowuje pełnej ciągłości przebiegu.
Kanada mały|Most pieszy Billa Thorpe’a we Fredericton Szlak w Kolumbii Brytyjskiej wykorzystuje dawny ślad kolejowy, który pierwotnie zbudowano dla nieistniejącej już . Trasę utworzono w latach 90.