National Center for Atmospheric Research i High Altitude Observatory w Boulder w stanie Kolorado (1968); European Space Research and Technology Centre w Holandii (1973); Imperial College London (1973); Instytut Naukowy Weizmana w Izraelu (1978); Caltech, Jet Propulsion Laboratory i Center for Atmospheric and Space Science na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego (1980); Uniwersytet w Calgary w Kanadzie; w Brazylii; Institut d’Astrophysique przy Centre national de la recherche scientifique (CNRS) (1981); Collège de France (1981).
Badania naukowe Gall prowadziła badania, które miały na celu ustalenie, w jaki sposób promienie kosmiczne przemieszczają się wewnątrz ziemskiej magnetosfery. Wyniki tych badań dostarczyły pierwszych wskazówek o tym, że w ciągu dnia występują wahania wartości progowych sztywności geomagnetycznej promieni kosmicznych na szerokościach polarnych. Wiedza ta była później przydatna przy badaniu wysokoenergetycznych zdarzeń protonowych wykrywanych przez monitory neutronów. Z map asymptotycznych kierunków promieni kosmicznych, opracowanych przez Gall z zespołem, korzystano przez ponad 15 lat.
Napisała blisko 100 artykułów i ok.