Powierzchnia powyżej pierścienia biała, drobno oprószona; poniżej biała i podłużnie włókienkowata, następnie brudnobiała lub ochrowożółta do brązowawej lub sepiowej. Pierścień zwisający, błoniasty, biały. Miąższ Biały, niezmieniający barwy po zgnieceniu lub przecięciu, na środku gruby, przy brzegubrzegu. Zapach grzybowy łagodny, smak niecharakterystyczny. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalnie-jajowate, gładkie, szkliste, dekstrynoidalne, grubościenne, z pporą rostkową, 7–8 (10) x 5–6 (6,5) µm. Podstawki maczugowate, 28–40 × 8–10 µm, 4-zarodnikowe, bez sprzążek. Cheilocystydy maczugowate, wrzecionowate, 45–55 × 10–16 µm. Skórkazbudowana z nieregularnie zazębiających się strzępek. Ich komórki szczytowe mają wymiary 30–95 × 9–15 µm, są brązowo pigmentowane z przegrodami bez sprzążek.
Występowanie i siedlisko Występowanie tego gatunku w Polsce podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Pieczareczki to naziemne grzyby saprotroficzne. Pieczareczka szarołuseczkowata występuje na suchych, piaszczystych murawach, czasami na ustabilizowanych wydmach, w ogrodach, parkach i na łąkach.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowate