Krytycy podkreślają, że taka logika wzmacnia obwinianie pokrzywdzonej i utrudnia zgłaszanie przemocy seksualnej.
Historia Starożytność W wielu dawnych społeczeństwach małżeństwo sprawcy z ofiarą przemocy seksualnej traktowano jako formę „rozwiązania” sytuacji, powiązaną z wysoką wartością przypisywaną dziewictwu i interesowi rodziny.
Kodeks Hammurabiego i prawa średnioasyryjskie Analizy porównawcze zestawiają m.in. § 156 Kodeks Hammurabiego, asyryjskie MAL 55 oraz Pwt 22,28–29. We wszystkich tych przypadkach pojawia się motyw kompensacji finansowej oraz przymusu małżeńskiego po utracie dziewictwa, choć zakres sprawczości kobiety i rola ojca są różne.
§ 156 Kodeksu Hammurabiego, powstałego około 1750 r. p.n.e., opisuje sytuację, w której ojciec narzeczonego współżyje z kobietą zaręczoną swemu synowi jeszcze przed ślubem. Nie jest jasne, czy kobieta wyraziła zgodę, a ponieważ to ona wybiera później, którego mężczyznę poślubi, badacze spierają się, czy można uznać ten przepis za odpowiednik prawa typu „poślub swojego gwałciciela”.