Liczne znaleziska archeologiczne potwierdzają istnienie zamku aż do XIV wieku, a jedynie słabo w XV wieku, kiedy rozważano jego odbudowę podczas wojen husyckich.
Wykorzystywanie wykutych pomieszczeń w okresie wczesnonowożytnym potwierdzają również historyczne petroglify. Niektóre napisy z XVI i XVII wieku, wraz z relacjami źródeł pisanych, sugerują spotkania członków Braci Czeskich oraz możliwy pobyt kapłanów utrakwistów. Brzegowe partie niektórych bloków skalnych oraz przedpole zamku zostały zmienione przez wydobycie piaskowcowych bloków.
Charakterystyka Zamek został zbudowany na pięciu lub siedmiu blokach skalnych, oddzielonych wąskimi szczelinami. Na kilku poziomach wysokościowych, na 15–40-metrowych skałach, zachowało się około dwudziestu wykutych pomieszczeń o różnych funkcjach, pozostałości pięciu korytarzy, wykute fundamenty po siedmiu drewnianych budowlach oraz pięciu konstrukcjach mostowych, a także wykuta rynienka świadcząca o umocowaniu drewnianej palisady. Na krawędziach skał miejscami można zrekonstruować drewniane ganki, a między blokami zachowały się rowki po zamknięciu szczelin.