Bp Piché przykładał dużą uwagę do kształcenia rdzennej ludności, której władze świeckie nie zapewniały dostępu do szkół średnich. Zakładane przez niego instytucje edukacyjne wyprzedzały swoje czasy. Modelową szkołą było otwarte w 1964 koedukacyjne Grandin College w Fort Smith, które wykształciło wielu późniejszych liderów rdzennej społeczności, w tym premierów i ministrów Terytoriów Północno-Zachodnich. Podczas objazdów wikariatu bp Piché osobiście rekrutował uczniów i przyjmował rodziców chcących zapisać swoje dzieci. Szkoły nie przyczyniły się jednak do wzrostu powołań kapłańskich, co było jednym z ich celów.
Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II. 13 lipca 1967 papież Paweł VI wyniósł wikariat apostolski Mackenzie do rangi diecezji. Tym samym bp Piché został biskupem Mackenzie-Fort Smith.
Podczas pontyfikatu bpa Piché diecezja zaczęła odczuwać brak powołań. Instytucje kościelne z braku personelu musiały oddawać prowadzenie szkół i szpitali władzom świeckim.
24 stycznia 1986 (rok po osiągnięciu wieku emerytalnego) przeszedł na emeryturę. Zmarł 12 września 1992.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanadyjscy biskupi katoliccy Kategoria:Kanadyjscy misjonarze oblaci Kategoria:Kanadyjscy nauczyciele Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1992