Wodowano go 28 listopada 2007 roku, z dwuletnim opóźnieniem w stosunku do planu. „Jamaran” został oddany do służby 19 lutego 2010 roku. Według doradcy ministra obrony do spraw budownictwa okrętowego budowa pierwszego okrętu zajęła 12 lat.
Opis Skrócony opis konstrukcji
thumb|left|Sylwetka „Jamaran” (2010) thumb|„Jamaran” od dziobu – widoczna armata 76 mm, wyrzutnia celów pozornych i radar Asr (2020) Fregaty typu Moudż mają gładkopokładowy kadłub, z lądowiskiem dla śmigłowca na rufie i wydłużoną nadbudową na śródokręciu (rysunki) i . „Jamaran” miał starszą klasyczną schodkową architekturę nadbudowy i nadbudówki na niej, z pionowymi ścianami.
Wyporność okrętów typu Moudż podawana jest zazwyczaj jako około 1500 ton. Podawane były też niższe wartości wyporności pełnej, jak 1372 tony. Długość wynosiła 94,5 metra, szerokość 11,1 metra, a zanurzenie 4,3 metra.
Załoga liczyła 125 osób z możliwością zakwaterowania dalszych 21.
Napęd stanowiły dwa silniki wysokoprężne o mocy po 10 000 KM, łącznie 20 000 KM, napędzające dwie śruby. Prędkość wynosiła 28 węzłów, a zasięg 3650 mil morskich przy 18 węzłach.