Po powrocie do Polski osiadł w Warszawie, gdzie jako lekarz był zatrudniony m.in. w szpitalu św. Ducha. Naukowo pracował u boku profesorów Tadeusza Chorążaka i Michałowskiego, a następnie Stefanii Jabłońskiej do 1957.
W 1957 gdy wyemigrował do Izraela. Tam rozwijał karierę akademicką. W 1969 został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Telawiwskiego, kierownikiem tamtejszej Katedry Dermatologii na Wydziale Lekarskim oraz ordynatorem w Szpitalu Beilinson w Tel Awiwie. Kilkakrotnie wybierany prezesem Izraelskiego Stowarzyszenia Dermatologicznego (IDA). Autor ok. 300 prac ze swojej dziedziny. Jego przedmiotem zainteresowań badawczych były łuszczyca, pęcherzyca, liszaj płaski.
Uznawany za jednego z najwybitniejszych dermatologów na Bliskim Wschodzie. Członek honorowy wielu stowarzyszeń branżowych, w tym Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Z okazji 70. urodzin Feuermana otrzymał tytuł honorowego członka Österreichische Gesellschaft für Dermatologie und Venerologie (Austriackie Towarzystwo Dermatologiczne i Wenerologiczne). Laureat Złotego Medalu tegoż towarzystwa z 1999.