W 1924 zdobył mistrzostwo Lwowa na 100 m stylem dowolnym.
11 października 1924 zadebiutował jako napastnik w piłkarskiej drużynie Pogoni II, zdobywając gola w meczu z Lechią Lwów (2:0). Później grał w klubowych zespołach II oraz III.
Startował w zawodach łyżwiarstwa szybkiego. W styczniu 1928 we Lwowie podczas mistrzostw Polski zdobył brązowy medal na 1500 m, był piąty na 10 000 m i został sklasyfikowany na trzecim miejscu ogólnej klasyfikacji zawodów.
Uczestniczył też w zawodach tenisa stołowego. 27 marca 1927 wywalczył mistrzostwo Lwowa w tenisie ziemnym pokonując Zbigniewa Głażewskiego.
W latach 20 był zawodnikiem hokejowej sekcji Pogoni. Uczestniczył w edycjach mistrzostw Polski: 1927/1928 i 1928/1929 (srebrny medal). W macierzystej drużynie występował nadal w połowie lat 30..
Został absolwentem Akademii Rolniczej w Dublanach. Z zawodu był agrononem. Ożenił się z Zofią Subotnik.
Pierwotnie podawano, że zaginął bez wieści na Ziemiach Zachodnich. Według nowszych źródeł poniósł śmierć po sforsowaniu Odry w kwietniu 1945.
Przypisy
Bibliografia