W 1790 majątek nabył baron Wimmer, który założył tartak przy Hasinským stawie (obecnie Pilský staw). Kolejnym właścicielem został Filip Wessenberk (1808–1866), który zlikwidował większość lokalnych stawów, co zmieniło charakter okolicznego krajobrazu. W 1820 odnowił pałac, a także odrestaurował pałacową kaplicę i założył dwór Filipíen. Filip Wessenberk był również podróżnikiem – z jednej ze swoich wypraw przywiózł małpkę oraz młodego Afrykańczyka Táhę, którego ochrzcił w osenickim kościele jako Jindřicha. Po powrocie do Afryki, Jindřich został dyrektorem szkoły dla dziewcząt w Kairze. Po śmierci Filipa Wessenberka w 1867 posiadłość przeszła na własność Zakonu Maltańskiego, do którego należał.
W okresie, gdy posiadłość należała do Zakonu Maltańskiego (1866–1903), w pobliskich Osenicach powstała cegielnia (1900), a w 1882 uruchomiono linię kolejową łączącą Bakov z Kopidlnem. W tym czasie odnowiono również browar, wzniesiono kaplicę na rynku (1876) oraz wybudowano nową szkołę w Dětenicach – w miejscu, gdzie wcześniej stał spalony budynek gorzelni (1876). Zakon rozbudował także park przypałacowy, uzupełniając barokowe rzeźby o nowe elementy, dodając fontannę oraz tarasy.