Budowa Autorzy Handbook of the Mammals of the World podają, że bezogoniec indochiński jest niewielki, niemniej przerasta on swych krewnych, bezogońca sundajskiego i jeszcze bardziej jawajskiego. Niewielki pozostaje raczej względem innych rudawkowatych. Długość głowy i tułowia wynosi między 77,2 a 90 mm. Jest to więcej niż u innych gatunków bezogońca, takich jak bezogoniec sundajski czy jawajski. Wedle Handbook of the Mammals of the World ogon nie występuje, podobnie jak u bezogońców sundajskiego i jawajskiego, jednak wedle Saikii i innych niewielki, wewnętrzny ogon, sięgający do 11 mm, objęty jest w całości błoną łączącą uda zwierzęcia. Ogon długości do 4 mm może występować u niektórych populacji Megaerops albicollis. Długość ucha wynosi od 16 do 19 mm, więcej niż u bezogońca sundajskiego. Przedramię osiąga między 52 a 63 milimetry, a więc nieco więcej niż u bezogońca sundajskiego i znacznie więcej niż u bezogońca jawajskiego. Jego długość powyżej 60 mm stanowi cechę diagnostyczną gatunku. Zwierzę waży pomiędzy 22 i 28 g, a więc tyle co bezogoniec sundajski i więcej niż bezogoniec jawajski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bezogoniec indochiński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.