Przed rozpoczęciem działalności w „Solidarności” była w latach 1968–1980 członkinią Związku Nauczycielstwa Polskiego, została odznaczona Złotą Odznaka ZNP. W obu związkach społecznie pełniła funkcję radcy prawnego pracowników. W latach 1980–1981 udzielała się jako ekspert zarządu Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „Solidarność”. Jednocześnie od 1977 należała do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego i z ramienia tej partii, przy poparciu „Solidarności”, w wyborach parlamentarnych w 1989 uzyskała mandat posła na Sejm kontraktowy w okręgu lubelskim już w pierwszej turze (jako jedna z trzech osób reprezentujących koalicję rządzącą w okręgach). Weszła następnie do Naczelnego Komitetu ZSL (od lipca do listopada 1989 zasiadała w prezydium NK) oraz pełniła funkcję wiceprzewodniczącej klubu parlamentarnego. W 1990 była w gronie członków założycieli Porozumienia Centrum, a po zjednoczeniu Porozumienia Centrum z Partią Chrześcijańskich Demokratów w 1999 należała do Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.