25 października 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył w szeregach 7 pułku piechoty Legionów. Wyróżnił się w marszu na Włodawę jako dowódca 10 kompanii, stanowącej straż przednią pułku, za co został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz 4 marca 1920 w bitwie pod Szekieltowem, za co był przedstawiony przez dowódcę 3 Dywizji Legionów, generała podporucznika Leona Berbeckiego od odznaczenia Krzyżem Złotym. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
Po zakończeniu działań wojennych został przeniesiony do 9 pułku piechoty Legionów na stanowisko dowódcy II batalionu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 405. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 8 pułku piechoty Legionów w Lublinie. Później został przydzielony do Ekspozytury Nr 5 Oddziału II Sztabu Generalnego we Lwowie na stanowisko kierownika ekspozytury. 27 października 1923 został przydzielony do macierzystego 8 pp Leg. z równoczesnym odkomenderowaniem do Oddziału V Sztabu Generalnego w Warszawie. W 1924 został przeniesiony do 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce.