Rozróżnienie między sprawami publicznymi a prywatnymi opiera się przede wszystkim na kryterium interesu publicznego: sprawy uznaje się za prywatne, gdy dotyczą osobistych, indywidualnych lub intymnych interesów konkretnej osoby lub podmiotu, bez znaczenia dla administracji publicznej.

Do typowych spraw uznawanych za prywatne zalicza się: indywidualne skargi lub wnioski składane przez konkretne osoby, oceny pracy urzędników niezwiązane z wykonywaniem obowiązków publicznych, dokumenty prywatne lub dane osobowe niepowiązane z funkcjami publicznymi oraz szczegółowe informacje o wynagrodzeniu osób niepełniących funkcji publicznych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że indywidualne skargi w postępowaniu skargowo-wnioskowym nie stanowią spraw publicznych, ponieważ odzwierciedlają określone i indywidualne interesy, a nie interes ogólny. W przypadkach, gdy przedmiot sprawy ma z natury charakter prywatny – na przykład postępowanie rozwodowe lub inne osobiste kwestie rodzinne bez związku z działalnością organów władzy publicznej – informacja nie kwalifikuje się jako informacja publiczna.