Ustawa o dostępie do informacji publicznej Ustawa o dostępie do informacji publicznej została uchwalona 6 września 2001 r. (Dz.U. 2001 nr 112 poz. 1198) i stanowi podstawowy akt regulujący zakres oraz tryb udostępniania informacji publicznej. Art. 1 ust. 1 definiuje informację publiczną przez bezpośrednie powiązanie jej ze sprawami publicznymi, bez ustawowego rozwinięcia samego tego pojęcia.
Ustawa doprecyzowuje pojęcie informacji publicznej przede wszystkim w art. 6, wymieniając przykładowe kategorie takich informacji. Obejmują one treść i postać dokumentów urzędowych – w szczególności aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć – dokumentację przebiegu i efektów kontroli, a także wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów dokonujących kontroli. Wymienione są również informacje o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, innych prawach majątkowych państwa i jego długach, majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządu zawodowego i gospodarczego, majątku samorządowych osób prawnych, a także funduszy zdrowotnych – wraz z dotyczącymi ich dochodami, stratami, długiem publicznym, pomocą i obciążeniami.