W kontekście Flotylli Rzecznej pełnił funkcję dowódcy plutonu specjalistów technicznych. Był żonaty z Aliną z domu Patello. Mieli dwie córki, Bożenę i Teresę.
II wojna światowa We wrześniu 1939 roku został zmobilizowany i przydzielony do Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej (wcześniej Flotylla Pińska). Po agresji Związku Sowieckiego 17 września 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli. Osadzono go w obozie specjalnym NKWD w Kozielsku. Ostatni list od niego rodzina otrzymała w grudniu 1939 roku. Jego nazwisko znalazło się na liście wywozowej NKWD nr 014 z 4 kwietnia 1940 roku (poz. 94, nr arch. 404). Został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w kwietniu 1940 roku w lesie katyńskim. Podczas niemieckiej ekshumacji w 1943 roku jego zwłoki oznaczono numerem AM 3403. Znaleziono przy nim m.in. wizytówkę, świadectwo szczepienia w Kozielsku (nr 337), fotografie oraz kwit pocztowy z datownikiem Puławy.