Z powodu działalności opozycyjnej został aresztowany, a następnie zesłany do Trypolitanii. W Trypolisie wykonywał zawód okulisty, pozostając pod nadzorem władz. W 1897 roku zbiegł do Tunisu, skąd udał się do Genewy, gdzie redagował czasopismo Osmanlı. Następnie przebywał w Wiedniu jako lekarz przy ambasadzie osmańskiej, a od 1903 roku w Paryżu. W 1904 roku założył czasopismo İctihat (w źródłach podawane także jako İctihad). Na jego łamach propagował idee sekularyzacji oraz podejmował próby godzenia religii z nauką, jednocześnie krytykując tradycyjne instytucje religijne.

Do Konstantynopola powrócił w 1910 roku. W tym okresie był redaktorem naczelnym czasopisma Hak oraz zajmował się działalnością translatorską, przekładając m.in. dzieła Omara Chajjama, Gustave’a Le Bona i Williama Shakespeare’a. Opowiadał się również za reformami społecznymi, takimi jak wprowadzenie alfabetu łacińskiego oraz zwiększenie roli kobiet w życiu publicznym.

Zmarł 29 listopada 1932 roku w Stambule.