4 marca 1952 ten sam papież mianował go koadiutorem arcybiskupa Saint Boniface oraz arcybiskupem tytularnym preslavuskim. 2 czerwca 1952 objął urząd i faktyczne rządy w archidiecezji w zastępstwie schorowanego i nieaktywnego abpa Arthura Béliveau. 14 września 1955, gdy zmarł abp Béliveau, abp Baudoux został arcybiskupem Saint Boniface.

Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II.

Działał na rzecz kultury frankofońskiej w stowarzyszeniach kulturalnych, szkolnych oraz radiowo-telewizyjnych. Prowadził audycje francuskojęzyczne w Radio-Canada. Wspierał także społeczność węgierską. Interesował się muzyką, dbając o jej wysoki poziom w wspólnotach kościelnych i w miastach, w których pracował.

7 września 1974 przeszedł na emeryturę.

Otrzymał tytuły doktora honoris causa w 1964 od Uniwersytetu Winnipeg i w 1980 od Uniwersytetu Saskatchewan. W 1977 został odznaczony Medalem Srebrnego Jubileuszu Królowej Elżbiety II, a w 1979 został oficerem Orderu Kanady.

Zmarł 1 lipca 1988 po długiej chorobie nowotworowej.

Przypisy