Otrzymał następnie nazwę „Beta”.
Statek później przeszedł pod kontrolę Iranu i został zaadaptowany do potrzeb marynarki. Przebudowę prowadziła stocznia (ISOICO) koło Bandar-e Abbas. Pod koniec listopada 2020 roku dokonano wodowania przez napełnienie suchego doku wodą. Przynajmniej od 9 grudnia prowadzono jego próby morskie w rejonie cieśniny Ormuz. Otrzymał on numer burtowy 441. 12 stycznia 2021 roku Iran upublicznił informacje o istnieniu okrętu.
thumb|left|Widok z nadbudówki w kierunku dziobu thumb|left|Śmigłowiec Sea King lądujący na „Makranie” Okręt stał się największym okrętem Iranu, aczkolwiek miał status okrętu pomocniczego. Wyporność podano jako 121 000 ton. Długość wynosił 228 m, a szerokość 42 m (inne źródła określają długość na 230,13 m). Prędkość wynosi 15 węzłów. Jako przewidywane zastosowania okrętu wskazywano: wsparcie logistyczne, zaopatrywanie innych okrętów, transport sił specjalnych, pełnienie roli okrętu-bazy dla szybkich łodzi, misje ratownicze, pełnienie roli okrętu szpitalnego, transport radarów i systemów rakietowych. Przyrównywano okręt do amerykańskich mobilnych platform ekspedycyjnych (). Dzięki wyposażeniu w duże lądowisko dla śmigłowców na dziobie, mogło z niego operować według informacji irańskich 6–7 śmigłowców, w tym ciężkie maszyny.