7 lipca 1920 nad jeziorem Szwir został ranny.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy, kontynuując służbę w 4 pap, a następnie w 7 pułku artylerii polowej w Częstochowie. Służbę zakończył w stopniu sierżanta. Z dniem 31 grudnia 1928 bezpośrednio po zwolnieniu z wojska został zatrudniony w Białostockim Urzędzie Wojewódzkim w charakterze urzędnika. W 1933 zajmował stanowisko adiunkta administracyjnego.

13 kwietnia 1931 prezydent RP mianował go podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 29 listopada 1930 i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 42 pułku piechoty w Białymstoku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Białystok i nadal posiadał przydział w rezerwie do 42 pp. W 1935 przeniósł się do Ropczyc, gdzie pracował w Starostwie Powiatowym (z dniem 1 kwietnia 1937 powiat ropczycki został zniesiony, a w jego miejsce utworzony powiat dębicki). W 1938 przeprowadził się z Dębicy do Jasła, gdzie pracował w Starostwie Powiatowym. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1116. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Zmarł 28 marca 1939 i został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul.