Walczył regularnie w kompanii karabinów maszynowych, zarówno w 1 p.p., jak też w 7 pułku piechoty (od 8 lutego do 3 października 1916) i w 5 pułku piechoty (od 3 października 1916 do 21 sierpnia 1917). Jesienią 1916 został awansowany stopień starszego sierżanta. Ukończył kształcenie w niższej szkole oficerskiej 5 p.p. w Komorowie.
Po kryzysie przysięgowym, w czasie którego zgodnie z wolą Komendanta Józefa Piłsudskiego odmówił składania przysięgi na "wierne braterstwo broni z Niemcami i Austrią" , jako Galicjanin został skierowany do Przemyśla, wcielony do C.K. Armii z adnotacją "politycznie podejrzany"i 21 września 1917 przeniesiony na front włoski i na obszarze Tyrolu Południowego służył w szeregach 2 kompanii karabinów maszynowych przy II Brygadzie Strzelców Cesarskich do września 1918. Następnie, po otrzymaniu urlopu postanowił już nie wracać do służby w C.K. Armii i zgłosił się do Polskiej Organizacji Wojskowej w Krakowie. We wrześniu 1918 otrzymał przydział do oddziału lotnego pod dowództwem ppor. Eugeniusza Wyrwińskiego. W rodzinnym mieście u kresu wojny 31 października 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Austriaków, po czym 1 listopada zgłosił się do odtwarzanego wcześniej 5 p.p. w formowanym Wojsku Polskim, otrzymując mianowanie na chorążego.