W 1848 roku mianowany dowódcą Kawalerii Gwardii, czyli dowódcą wszystkich jednostek kawaleryjskich wchodzących w skład Korpusu Gwardii, a rok później awansował na generała porucznika (niem. Generallieutenant).
Na czele Kawalerii Gwardii stał do 1856 roku, kiedy został generałem-głównodowodzącym V Korpusem Armijnym z dowództwem w Poznaniu. W 1858 roku otrzymał stopień generała kawalerii (niem. General der Kavallerie). Rok później, oprócz dowództwa nad V Korpusem, powierzono mu funkcję gubernatora wojskowego Prowincji Poznańskiej. W 1861 roku mianowany szefem 4. Pułku Dragonów. Trzy lata później zastąpił feldmarszałka Friedricha von Wrangla na stanowisku gubernatora Berlina. Na czas wojny prusko-austriackiej pełnił obowiązki Naczelnego Dowódcy Wojsk w Marchii (niem. Oberkommando in den Marken). W 1870 roku przeszedł w stan spoczynku.
Życie prywatne W 1823 roku poślubił Wilhelminę Fryderykę von Hünerbein. Para miała sześcioro dzieci, w tym przyszłego feldmarszałka Armii Cesarstwa Niemieckiego Alfreda von Waldersee.
Odznaczenia Odznaczenia gen.