Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych dzięki czemu zachował się obraz miejscowości z przełomu XV i XVI wieku. W 1498 wieś nie zapłaciła poboru. W latach 1508-1580 pobrano podatki z Gołębowa: w 1508 i 1563 z jednego łana, a w 1510 z jednego półłanka. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
We wsi znajdują się pozostałości zespołu dworskiego: dwór murowany Chorzemskich z początków XIX wieku (przebudowany w 1921, renowatorem był Andrzej Degórski), park krajobrazowy z 1. połowy XIX wieku, obora, stodoła, budynek mieszkalny, kuźnia i bramapraca zbiorowa, Zabytki architektury i budownictwa w Polsce, Województwo poznańskie 32, cz. 2, Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa, 1998, s.448, . Sam dwór ozdobiony ryzalitem w wielkim porządku, monogramem JCH i datą 1921. Od strony ogrodowej napis na portyku, zgodny z wielkopolskim etosem pracy organicznej: Wiara i praca to nasza moc.
Początkowo Gołębowo stanowiło część majątku w Ocieszynie, a potem się uniezależniło. W 1926 dobra liczyły 341 ha.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Przypisy
Bibliografia
Marcin Libicki, Piotr Libicki, Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, wyd. Rebis, Poznań, 2010, s.111,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Oborniki (gmina)