Po radzieckiej okupacji we wrześniu 1939 roku kluby te zostały rozwiązane i w 1940 z piłkarzy tych drużyn założono klub Charczowyk, który funkcjonował przy Lwowskim Technikum Kultury Fizycznej a po II wojnie światowej sponsorowany przez miejscową fabrykę tytoniu.
W 1947 drużyna została odrodzona przez Juliana Kmetia i nadal miasteczko reprezentował klub Charczowyk, który następnie nazywał się Bilszowyk, Prapor, Awanhard, Spartak. W latach 70. XX wieku powrócił do nazwy Charczowyk. W 1949 (jako "Bilszowyk") oraz w latach 1951 i 1952 (jako "Charczowyk") występował w Mistrzostwach Ukraińskiej SRR wśród drużyn wychowania fizycznego. W mistrzostwach i pucharze obwodu w 1953 roku wystąpił pod nazwą "Charczowyk", a w Pucharze Ukraińskiej SRR pod nazwą "Prapor".
W 1954 roku ukończono budowę nowego stadionu przy ulicy Sportowej (w czasie II RP mieściło się tam Polskie Towarzystwo Sportowe "Zorza").