Kluczowym zagadnieniem praktycznym jest nie tylko sam zegar, ale także transfer czasu i częstotliwości między odległymi laboratoriami. Obecnie powiązanie z uniwersalnym czasem koordynowanym (UTC) realizuje się przeważnie za pomocą technik GNSS, które dobrze odpowiadają potrzebom najlepszych standardów mikrofalowych, lecz nie pozwalają w pełni wykorzystać możliwości najlepszych zegarów optycznych. Z tego powodu rozwija się światłowodowe łącza optyczne do porównań na duże odległości, sprawdzone już w skali kontynentu, na odległościach rzędu 1000 km, a także techniki dwukierunkowe, transportowalne zegary oraz rozwiązania satelitarne i kosmiczne do przyszłych porównań międzykontynentalnych.
Takie łącza są potrzebne zarówno do szerszego udziału zegarów optycznych w tworzeniu międzynarodowego czasu atomowego (TAI) i przyszłych realizacjach UTC(k), jak i do rozpowszechniania sygnału czasu użytkownikom spoza krajowych laboratoriów metrologicznych. W latach 20.