Zofia Maria Honorata Klichowska-Próchniewska (ur. 7 lipca 1878 w Poznaniu, zm. 1 czerwca 1962 w Felicjanowie) – polska duchowna Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, następnie Kościoła Katolickiego Mariawitów, biskupka pomocnicza, kustoszka łódzka.
Życiorys Urodziła się i dorastała w Poznaniu. Po śmierci opiekującej się nią ciotki przeprowadziła się do Warszawy. W trakcie starań o zatrudnienie została zarekomendowana księdzu Bolesławowi Wiechowiczowi, należącego do – niejawnego w owym czasie – Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów. W 1898 r. duchowny ten skierował Zofię Klichowską z listem polecającym do Płocka, w celu odbycia przez nią rekolekcji w Zgromadzeniu Sióstr Mariawitek. Wkrótce została przyjęta przez Marię Franciszkę Kozłowską do Zgromadzenia; 11 maja 1899 r. rozpoczęła nowicjat, została obłóczona w habit i otrzymała imiona zakonne Maria Honorata. W 1903 r. jako socjuszka towarzyszyła Marii Franciszce Kozłowskiej w podróży do Rzymu, w celu przekazania papieżowi reguł zakonnych Związku Mariawitów Nieustającej Adoracji Ubłagania oraz treści objawień Mateczki. 18 lutego 1908 r. złożyła śluby wieczyste. W 1910 r. została wikarią generalną Zgromadzenia Sióstr Mariawitek.