Została przesiedlona z Płocka do Felicjanowa, gdzie pełniła funkcję wikarii generalnej Zgromadzenia Sióstr Mariawitek. 9 czerwca 1935 r., wspólnie z siostrami biskupkami Heleną Marią Melanią Kubicką i Stanisławą Marią Dezyderią Spodar udzieliła w kościele Przenajświętszego Sakramentu w Łowiczu święceń biskupich miejscowemu proboszczowi, kapłanowi Stanisławowi Marii Tytusowi SiedleckiemuMarcin Karas: Święcenie kobiet na kapłanki w felicjanowskiej wspólnocie mariawickiej, Notatki płockie • 2001 • 2/187, s. 9.. 4 września 1938 r. w Felicjanowie współuczestniczyła w konsekracji biskupiej kapłana Paula Marii Marka Fatôme z Francji. Pracowała w parafiach w Felicjanowie, Łowiczu i Łodzi oraz (do 1939 r.) stała na czele kustodii łódzkiej.
10 marca 1941 r. została przez okupantów hitlerowskich wysiedlona z Felicjanowa. Była więziona w obozach w Działdowie i Pomiechówku. Po zwolnieniu (20 maja 1941 r.) została zatrudniona jako pielęgniarka w szpitalu w Płońsku, gdzie pracowała do końca wojny.